STAAT VAN ZIJN
Het fluisterende gif
En toen kwamen de woorden. Heilig verklaard in hun zuiverheid, gehuld in de taal van heling, transformatie en goede bedoelingen. Woorden die claimen de waarheid te bezitten, terwijl ze stilletjes de jouwe proberen te herschrijven. Lieve woorden, terwijl de lucifers al smeulen tussen de regels door.
Een web waarin de dader de psycholoog wordt en een waarschuwing een verkapte grens die over de jouwe heen walst. Ze werpen een schaduw van twijfel over je eigen veilige grond, niet met een luide knal, maar met een vroom gefluister.
En heel even wankel je. Het oude trauma, die diepe wond van herhaalde manipulatie, veert overeind en slaat alarm. Je zenuwstelsel reageert op de echo van vroeger. Maar de twijfel is niet van jou. Het is het achtergelaten gif van een ander, die de controle probeert te behouden door jouw kompas te ontregelen.
De feiten liggen onbewogen in het licht. De ruis is geleende adem. Het gif werkt alleen als je blijft luisteren.
